EL | EN | IT
Loading...
Αγίου Μάρκου Ναός
Αναδρομή στο παρελθόν Χώρα Ζακύνθου Χώρα Ζακύνθου

Το 1517 επί επισκόπου Marcus de Franceschi (1488-1521)  ανεγέρθη πίσω από τον ναό του Παντοκράτορα ο ναΐσκος του Αγίου Μάρκου των φραγκισκανών Τσοκολάντη.

Ο ναός γκρεμίστηκε σε κάποιο σεισμό και το 1613 ο επίσκοπος Marcus Pasqualigus (1611-1624) τον ξανάκτισε στα οικόπεδα των οικογενειών Καταλάνου και Βρυώνη, εκείνη την περίοδο αγοράστηκε και ο χώρος πίσω από τον ναό που ανήκε στους Ανδρουσιάνο και Βολταίρα για να χρησιμοποιηθεί ως νεκροταφείο.

Ο ναός, που πάλι είχε υποστεί ζημιές από τους σεισμούς, ανοικοδομήθηκε από τα θεμέλια από τον ζακυνθινό επίσκοπο Κωσταντίνο Δε Ρώσση του Δημητρίου (1634-1640) ο οποίος υπέγραφε τα έργα του «λατινιστί» ως Constantinus de Rubeis.

Για την χρονολογία της εκ νέου ανεγέρσεως του ναού διαφωνούν οι τοπικοί ιστορικοί από τον Ζώη δίνεται ως έτος της ανέγερσης το 1639, ενώ ο Κονόμος αναφέρει ότι η συμφωνία ανοικοδόμησης του ναού ανάμεσα στον επίσκοπο de Rubeis και τον πρωτομάστορα Αντώνη Ζερβό έλαβε χώρα στις 14 Μαϊου του 1636.

Ανάμεσα στον ναό του Παντοκράτορα και τον ναό του Αγίου Μάρκου υπήρχε μικρή ισόγεια κατοικία που ανήκε στο Εμμανουήλ Καλέντζη. Ο αρχιεπίσκοπος Ioannes Chrysostomus Calvi (1718-1729)  επιθυμώντας να μεγαλώσει τον μικρό ναό του Αγ. Μάρκου συμφώνησε με τον Καλέντζη και αγόρασε την κατοικία στις 14 Οκτωβρίου 1725, όπως αναγραφόταν στα πρακτικά του Συμβολαιογράφου Λ. Μερκάτη (σ. 49), «αντι ετησίου εδαφονομίου δέκα χρυσών τσεκινίων και μίας λαμπάδος λίτρας ημισείας».

Στις 21 Φεβρουαρίου 1728 η συμφωνία επικυρώθηκε από τον πάπα Βενέδικτο τον 13ο . Μέρος του οικοπέδου χρησιμοποιήθηκε για να μεγαλώσει η πρόσοψη του ναού και το υπόλοιπο για την ανέγερση πύργου στην βόρεια πλευρά του ναού.

Το 1742 σύμφωνα με τον Κονόμο ή το 1747 σύμφωνα με τον Ζώη, μετά από τον καταστρεπτικό σεισμό του 1741 που ισοπέδωσε τον ναό, επί επισκόπου Balthasar Maria Remondini (1736-1777), ανοικοδομήθηκε και πάλι ο ναός.

 Και τέλος, το 1743 «ο καθεδρικός ναός [ ο οποίος] περιβάλλεται από σπίτια προορισμένα για κατοικίες των μοναχών» καθιερώθηκε ως επισκοπικός αντί του ναού του Σωτήρος στο κάστρο.