
Η οικογένεια Καπνίση κατέφυγε στην Ζάκυνθο το 1499 μετά την πτώση της Μεθώνης και αναγνωρίστηκε μεταξύ των ευγενών το 1502.
Το 1509 ο Θεόδωρος Καπνίσης ήταν ο πρώτος που φύτεψε σταφίδα στην Ζακυνθο.
Το 1770 ο Αντώνιος Καπνίσης συμμετείχε στην αποστολή των αδελφών Ορλώφ και πολέμησε στην Πελοπόννησο.
Η Ρωσική κυβέρνηση τον αντάμειψε με κτήματα στην Κριμαία και το 1798 τον διόρισε μέλος της Προσωρινής Κυβέρνησης των Ιονίων Νήσων.
Ο γιός του Βασίλειος Καπνίσης (Καπνίστ), μάλιστα, υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Ρώσους ποιητές.
Αντιθέτως η βενετική κυβέρνηση, θεώρησε τους αδελφούς Καπνίση εν δυνάμη στασιαστές και τους εξόρισε από τα Επτάνησα.
Την διαχείριση της περιουσίας τους ανέλαβε ο Αντώνιος Μαρτινέγκος, ο οποίος τα χρόνια της πολιτικής του παντοδυναμίας κατοικούσε στο αρχοντικό τους στην Πλατεία του Αγίου Λουκά.
Αργότερα το αρχοντικό πέρασε στην κυριότητα του Διονυσίου Ρώμα.