
Η ανατολική πλευρά της Πλατείας Αγίου Μάρκου ήταν η οικία του Παύλου Κομούτου. Στην θέση αυτή προπολεμικά βρισκόταν η κατοικία του Παυλόπουλου στο ισόγειο της οποίας λειτουργούσε το αρτοποιείο του ιδιοκτήτη.
Γιος του Δημητρίου Κομούτου «εκ της ελευθέρας συζύγου του Αναστασίας Ηλία Νίκλου»,και ετεθαλής αδελφός του Αντωνίου κόμητος Κομούτου Πρίγκιπος της Επτανήσου Πολιτείας και Προέδρου της Γερουσίας», ο Παύλος Κομούτος γεννήθηκε το 1762 και πέθανε στις 22 Ιανουαρίου 1854.
Σπούδασε στο σχολείο της μονής της Παναγίας των Χαρίτων λατινικά, ιταλικά και γαλλικά. Και συνέχισε τις σπουδές του στο ιεροσπουδαστήριο των Ιησουητών, πράγμα που αποδεικνύεται από την «πραγματεία υπέρ των Ιησουϊτών» την οποία συνέγραψε.
Η οικογένεια Κομούτου προέτρεψε τον Παύλο να συμπράξει με τους Ιακωβίνους την εποχή της Γαλλικής Κατοχής.Έτσι εκείνος «συνεχόρευσε μετά των Καρμανιόλων περί το δέντρον της Ελευθερίας».
Με αποτέλεσμα να κατά την διάρκεια των ταραχών που έγιναν το 1898, τις πρώτες μέρες της κατοχής του νησιού από τους Ρωσότουρκους αναγκαστεί να φύγει από την χώρα και να κρυφτεί στα σπίτια οικογενειακών φίλων στα χωριά. Λίγο καιρό αργότερα, επειδή οι «ευγενείς» προέτρεπαν τους ρώσους σε βιαιοπραγίες εναντίον των φιλοδημοκρατικών, κατέφυγε στην Τεργέστη.
Επέστρεψε από την Ιταλία όταν αποκαταστάθηκε η τάξη, και το 1814 διορίστηκε μέλος της Επιτροπής των Εκκλησιαστικών. Την εποχή της Αγγλικής Προστασίας διετέλεσε πολλές φορές Δημοτικός Σύμβουλος, αγορανόμος, υγειονόμος, επόπτης της Εκπαίδευσης και αντέπαρχος.