Την καλλιέργεια της σταφίδας έκανε γνωστή και έφερε στην Ζάκυνθο ο Αθηναίος ιερωμένος πρόσφυγας Κωνσταντίνος Θεοδόσης, που ήλθε στη Ζάκυνθο στις αρχές του 16ου αιώνα. Πρώτος, ο οποίος εμφύτευσε την ποικιλία, το 1516, ήταν ο σοπρακόμιτος Ιάκωβος Σιγούρος, παππούς του Πολιούχου της Ζακύνθου, Αγίου Διονυσίου, ο οποίος παραχώρησε το 1525 παραχώρησε ένα χωράφι στις Βαρρές σε κάποιον Γερακάρη, στο οποίο καλλιεργούταν σταφίδα.

Η ζακυνθινή σταφίδα προέρχεται, αποκλειστικά, από την ποικιλία σταφυλιών «Vitis corinthica», οι οποίες έχουν υποστεί φυσική αποξήρανση στον ήλιο. Καλλιεργείται, ξηρικά και κατά το γραμμικό σχήμα, σε 16.700 στρέμματα, τα οποία αντιστοιχούν στο 10% του συνόλου των γεωργικών εκτάσεων του νησιού. Η πυκνότητα φύτευσης κυμαίνεται από 440 έως 230 φυτά, ανά στρέμμα, με τις πυκνές φυτεύσεις να παρατηρούνται σε παλαιούς αμπελώνες, άνω της εικοσιπενταετίας, και τις αραιές σε νέους αμπελώνες, στις οποίες εφαρμόζονται σύγχρονες τεχνικές καλλιέργειας. Η παραγωγή σε νωπό προϊόν είναι, κατά μέσο όρο, 1.200 κιλά ανά στρέμμα, ποσότητα που ανάγεται, κατά προσέγγιση, σε 350 κιλά αποξηραμένου προϊόντος.